Wat begint met losse aanwijzingen groeit uit tot een taai speurwerk waarin slachtoffers worden opgespoord, bronnen worden beschermd en juridische dreiging voortdurend boven het onderzoek hangt. De film laat zien hoe moeilijk het is om waarheid boven tafel te krijgen wanneer slachtoffers bang zijn voor reputatieschade, carrièreverlies en hernieuwd trauma. Tegelijkertijd toont She Said de cruciale rol van zorgvuldige journalistiek: luisteren, verifiëren en volhouden.
Zonder sensatie legt de film de nadruk op de menselijke impact van machtsmisbruik en op de morele verantwoordelijkheid van de pers. She Said is daarmee niet alleen het verhaal achter een baanbrekend artikel, maar ook een krachtige reflectie op stilte, moed en de prijs van spreken. De publicatie van het onderzoek werd een katalysator voor de wereldwijde #MeToo beweging en markeerde een keerpunt in de manier waarop machtsmisbruik publiekelijk wordt aangepakt.
