Opening expositie FEMICIDE op de boulevard in Harderwijk.

Alinda Lunshof droeg namens de Soroptimisten een gedicht voor.
30-06-2026

    Op dinsdag 30 juni openden burgemeester Jeroen Joon en wethouder Maarten Reckman samen met nabestaanden van slachtoffers van femicide de expositie FEMICIDE op de Strandboulevard Oost in Harderwijk.

    De bijeenkomst begon met een welkom door Guusje Veenhoven van Stichting ‘Open Mind’ bij restaurant ‘De Admiraal’. Tevens ging zij in gesprek met de burgemeester en wethouder. Daarna vertelden 0uders op een aangrijpende wijze hoe hun dochter slachtoffer was geworden van femicide.

    Alinda Lunshof droeg namens de Soroptimisten  een gedicht voor.

    Het was een gedenkwaardige bijeenkomst en het was goed om stil te staan bij de impact van femicide.

     

     



    De reizende tentoonstelling toont de verhalen van 13 vrouwen die door hun (ex-)partner zijn vermoord. Met indringende portretten en persoonlijke verhalen vraagt de expositie aandacht voor femicide en de gevolgen van dodelijk partnergeweld. De tentoonstelling is drie weken te zien op de boulevard van Harderwijk.

    De tentoonstelling is een initiatief van Stichting Open Mind, die maatschappelijke thema’s zichtbaar en bespreekbaar maakt in de openbare ruimte.

    Het gedicht van Babs Gons, voorgedragen door Alinda

    Als je nooit in haar schoenen hebt gelopen

    als je nooit in haar schoenen hebt gelopen
    nooit met je sleutels tussen je vingers door het donker hebt gefietst
    een extra large hoodie over je jurk hebt aangetrokken
    je hakken verwisseld voor sneakers
    om zo hard mogelijk door de nacht naar huis te trappen

    als je nooit in haar schoenen hebt gelopen
    niet weet hoe uitputtend het is om ogen en oren over je hele lichaam te dragen
    de haren in je nek je als alarmbellen te laten vertellen
    wanneer je moet maken dat je wegkomt
    je altijd in je hoofd aan het rekenen bent,
    hoe laat je waar aankomt,
    wanneer je moet vertrekken
    en of je dan nog net op tijd
    niet hardlopen in het donker
    niet via het park
    groepjes vermijden
    nooit je drankje uit het oog verliezen

    als je nooit in haar schoenen hebt gelopen
    niet weet hoe het is om
    oogcontact te vermijden, te doen alsof je belt
    stoerder te gaan lopen
    een busje haarlak in je mouw te dragen
    via winkelruiten in de gaten te houden
    wie er achter je loopt
    een omweg te maken zodat je achtervolger
    niet ziet waar je woont
    om dan soms het grootste gevaar
    in je eigen huis te treffen
    het zijn toch vaak bekenden

    als je nooit in haar schoenen hebt gestaan
    het gevoel niet kent geen adem meer te kunnen halen
    omdat iemand opeens een deur in het slot draait
    de taxi onverwachts afslaat

    als je niet weet hoe het is om in haar schoenen te staan
    niet weet hoe het voelt
    niet gehoord, niet geloofd
    niet geholpen te worden
    om de volgende ochtend
    gewoon weer een nieuwe dag te beginnen
    de verse wonden, de schade
    onzichtbaar
    onder je kleding, je huid
    vanachter een glimlach
    de dag zien door te komen

    vertel dan nooit
    wat zij moet doen
    wat ze moet dragen
    dat ze moet baren
    en hoe zich te gedragen

    hoe te bewegen
    wanneer te spreken
    hoe ze haar lichaam
    hoe ze haar leven

    maar leer de wereld van haar houden
    zo hard dat ze nooit meer achterom hoeft te kijken
    zo hard dat ze mag dansen wanneer ze wil
    gaan waar ze wil
    laat de wereld nu verdomme eens beginnen
    hartgrondig van haar te houden