21-03-2026
Internationale Vrouwendag 2026: samen sterker
Door: Jolande Scholten, vicepresident Unie
Op 8 maart stonden we wereldwijd stil bij Internationale Vrouwendag. Een dag waarop we de kracht, veerkracht en prestaties van vrouwen vieren, maar ook aandacht vragen voor de uitdagingen die nog steeds bestaan op het gebied van gelijkheid en kansen voor vrouwen en meisjes.
Voor ons als Soroptimisten is deze dag extra betekenisvol. Als internationale organisatie zetten wij ons in voor de verbetering van de levens en positie van vrouwen en meisjes, lokaal, nationaal en wereldwijd. Dat doen we door projecten te ondersteunen, kennis te delen en elkaar te inspireren om bij te dragen aan een rechtvaardigere samenleving.
Internationale Vrouwendag herinnert ons eraan dat vooruitgang mogelijk is wanneer vrouwen elkaar versterken. Door onderwijs, economische zelfstandigheid en gelijke rechten te bevorderen, bouwen we samen aan een toekomst waarin iedere vrouw en elk meisje de kans krijgt haar talenten te ontwikkelen.
Laten we deze dag niet alleen gebruiken om te reflecteren, maar ook om vooruit te kijken: welke stappen kunnen wij, als club en als individu, zetten om het verschil te blijven maken?
Als Unie kijken wij met trots terug op de vele initiatieven, ontmoetingen en gesprekken. Dank aan alle clubs, organisatoren en deelnemers die hun energie, ideeën en betrokkenheid hebben ingebracht.
Waardevolle, bijzondere en persoonlijke bijdragen van enkele clubs
Club Merwekring
Op woensdag 4 maart heeft club Merwekring een mooi evenement georganiseerd in het kader van Internationale Vrouwendag. Er waren jonge en ook vooral inspirerende dames die een verhaal vertelden over hoe beslissingen en situaties hun leven hebben beïnvloed of veranderd. De locatie was de nieuwe net geopende schoolcampus waar meiden en jongens een vak leren maar ook waar ze uitgedaagd worden om samen te werken en ook zichzelf uit te dagen. Een mooie combinatie!
Clubs Amsterdam en Amstelveen
‘’Hoe houden we ons moreel kompas in moeilijke tijden?”
De 4 Soroptimistclubs uit Amsterdam en Amstelveen hadden een middag georganiseerd in het teken van een bijzondere vrouw Frieda Belinfante (1904-1995).
Frieda was op vier manieren een vrouw die ze niet mocht zijn:
- Celliste en dirigente in een tijd waarin de muziekwereld door mannen werd gedomineerd.
- Queer in de tijd waarin dat taboe was.
- Joods in een tijd waarin Joden opgejaagd en vermoord werden.
- Actief in het verzet in WO II.
De schrijver van het boek “Een schitterend vergeten leven”, over het leven van Frieda, Tonie Boumans, was aanwezig.
Leden van het Frieda Belinfante-kwartet verzorgden een muzikaal intermezzo.
Verder was er een panelgesprek over wat we in de roerige wereld van vandaag kunnen leren van Frieda’s moedige keuzes. Het was een zeer interessante middag!
Club Eindhoven
Soroptimistclub Eindhoven heeft een nieuwe strategie, zoals hier verwoord door Lydia Bongenaar.
In plaats van elk jaar een of twee evenementen te organiseren en daar ons eigen netwerk mee te bestoken, gaan we nu veel vaker kijken waar we juist bij anderen ons gezicht kunnen laten zien. Van ‘come to my shop’ tot ‘show me your shop’.
Dit heeft als voordeel dat onze netwerken versterkt en uitgebreid worden. We hopen ook dat de drempel voor anderen lager wordt als wij iets organiseren.
Bij OtW bleek er ontzettend veel georganiseerd te zijn in onze regio door zusterclubs en door andere vrouwenclubs zoals Zonta. Voor 8 maart heeft het clubbestuur een mooi lijstje regionale bijeenkomsten gemaakt om alle leden te enthousiasmeren voor een van de activiteiten. Zo zijn we op bezoek gegaan bij de film ‘La Prisonière de Bordeaux’ van de vier clubs uit de regio Den Bosch en naar de veiling in het Klokmuseum Asten van Club Helmond-Peelland. In Eindhoven zelf zijn we naar het festival gegaan van internationale vrouwen dat in het Parktheater werd georganiseerd. Ikzelf twijfelde of ik naar de Feminist March in Amsterdam zou gaan. Totdat ik bij het festival van de internationale vrouwen niet alleen modeshows en mooie projecten in het buitenland tegenkwam maar ook een stand van Dolle Mina Eindhoven. Zij haalden mij over om gezellig met hen mee te gaan.
Eenmaal zondag in Amsterdam ben ik toch eerst maar de Soroptimisten gaan zoeken. Die bleken wel wat versterking te kunnen gebruiken. Met een klein groepje hielden we de stemming er goed in. Uiteindelijk bleken we toch weer op allerlei manieren gelinkt aan elkaar te zijn. Ook de Yossen haakten aan bij de demonstratie. Fijn dat er zoveel mensen bij elkaar kwamen. De ontroering om met zovelen te zijn, de goede sfeer, de herkenning bij elkaar, jong en oud, man en vrouw en alles wat daartussen zit. ‘WIJ ZIJN MET MEER’ stond er op de borden. En zo voelde het ook.
We hebben de tocht naar het Museumplein gezamenlijk gedaan waarbij het bord van Vera Kampschöer ons ankerpunt was. Deze Soroptimist uit Almere had een bord dat de aandacht trok omdat ze er een oude poster opgeplakt had. Een foto van een ferme vrouw met de tekst: ‘Mijn lijf is alleen van mij. Ik maak zelf wel uit of er iemand aan me komt’. Op de achterkant de tekst: ‘Poster uit 1980. Daar staan we weer….’