Al in 1995 werd ze als eerste zwarte vrouw benoemd tot rechter bij het Hooggerechtshof van Zuid-Afrika. Zij ontving de Nobelprijs voor haar werk in het bevorderen van vrede en het handhaven van de internationale rechtsorde, maar had ook bijzondere belangstelling voor de onvoldoende bescherming van vrouwen en meisjes, eigenlijk overal ter wereld.
Als rechter bij het Joegoslavië- en Rwandatribunaal (in 1998) besliste zij mede dat systematische verkrachting en seksueel geweld bij oorlogshandelingen officieel werden erkend als oorlogsmisdaad en als middel tot genocide en zo gaf zij mede vorm aan de ontwikkeling van het internationale strafrecht.
Een quote van Navi: “We leven in een wereld waar de stemmen voor gerechtigheid luider zijn, meer verbonden en moediger dan ooit tevoren. Het pad dat voor ons ligt is gemakkelijk noch kort, maar het is een pad dat wij samen moeten bewandelen, met integriteit, compassie en doorzettingsvermogen.”
Op deze prijsuitreiking mogen vrouwen trots zijn!
Er wordt al veel over haar geschreven en als je geïnteresseerd bent om meer over haar te weten te komen, verwijs ik je naar o.a. de volgende links:
Het nieuwsbericht over de prijs op de website van de Erasmus Universiteit
De pagina van de organisatie The Nobel Prize (Engels)
Het nieuwsbericht over de prijs op de website van de Verenigde Naties (Engels)
